Όπως ανέφερα και σε προηγούμενο blog αυτή την εβδομάδα, πέρασα λίγο χρόνο με τα πόδια στο κέντρο της πόλης γύρω από την Τροία αργά το βράδυ, ψάχνει για κάτι ενδιαφέρον για να πυροβολήσει και ήμουν προετοιμασμένος για το χαμηλό φως και την είχε f/14 50 χιλιοστά και τα D3s όλα setup και είναι έτοιμα να ξεκινήσουν
Ήρθα σε πέντε τοιχογραφίες που κρέμονταν, εκτίθεται στα σκληρά στοιχεία, μπροστά από ένα παλιό κατεστραμμένο κινηματογράφο. Πιστεύω ότι αυτά τα υπέροχα γραφικά του σχεδιασμού δημιουργήθηκαν από τοπικούς καλλιτέχνες που συμμετέχουν Rensselaer Πολυ-τεχνικού Ινστιτούτου . Οι υπέροχες τοιχογραφίες που απαιτούνται για να φέρει πίσω στη ζωή στην ψηφιακή σκοτεινού θαλάμου.
Δεδομένου ότι έπαιρνα τις φωτογραφίες μου ένας νεαρός άνδρας ήρθε για να παρακολουθήσουν και μιλήσαμε για την παροχή υψηλού επιπέδου κατάρτισης σε σχολείο του AudtoCad και πώς βρουν δουλειά ήταν πολύ σκληρή. Σκέφτηκα πόσο τυχερός που έχω κάνει μέσω αυτού μέρος της ζωής μου, και καθώς κοίταξα αυτό τοιχογραφία THRU σκόπευτρο μου, παρατηρώ ότι οι νέοι καλλιτέχνες-το όραμα της Παναγίας Blu ήταν με το απαλό δέρμα του λαιμού και χαλαρή και τους μυς του προσώπου.
Ένιωσα, ίσως λόγω μετακίνηση μακριά μου για αυτές τις ημέρες κολλεγίων της αισιοδοξίας, ότι η ένταση, η ηλικία και η αγωνία της Κυρίας Blu κίνησης από υψηλές φωνητικές σημειώσεις της απαιτείται κάποια ιδιαίτερη προσοχή και επανεμφανίστηκαν και να κυκλοφορήσει με ένα ελαφρώς νέο πρόσωπο. Γι 'αυτό προσθέσαμε τρεις ώρες της ζωής μου να φέρει πίσω στη ζωή το σχήμα μάχης τόσο η Τροία κυρία μπορεί να τραγουδήσει μπλουζ της.
Ελπίζω ότι η αρχική καλλιτέχνης, ο Μάρκους Ανδρέα, κατηγορίας '09, δεν θα πείραζε.
