Zoals ik al in een eerder blog deze week, heb ik enige tijd rond te lopen het centrum van Troy laat in de avond, op zoek naar iets interessants om te schieten en ik was voorbereid op de weinig licht en had de 50mm f/14 en de D3s alle installatie-en klaar om te gaan
Ik kwam in vijf muurschilderingen die werden opknoping, blootgesteld aan de harde elementen, in de voorkant van een oude verwaarloosde bioscoop. Ik geloof dat deze prachtig design graphics zijn gemaakt door lokale kunstenaars bijwonen van Rensselaer Poly-technisch Instituut . Deze prachtige muurschilderingen moest worden teruggebracht tot leven in de digitale doka.
Toen ik met mijn foto's een jonge man kwam om te kijken en hebben we gesproken over zijn middelbare school opleiding in AudtoCad en hoe het vinden van werk was erg moeilijk. Ik dacht bij mezelf hoe gelukkig die ik heb gemaakt het door dat deel van mijn leven, en als ik keek naar deze muurschildering door mijn zoeker, merk ik dat de jonge-kunstenaars visie van de Blu-Lieve-Vrouw was met een zijdezachte huid en ontspannen nek en gezichtsspieren.
Ik voelde, misschien te wijten aan mijn af te stappen voor de college dagen van optimisme, dat de spanning, de leeftijd en angst van de Blu-Lieve-Vrouw drijfsnaren uit haar hoge stem ook op een aantal speciale aandacht die nodig is om reemerge en vrijgegeven worden met een licht nieuwe persona. Dus ik heb nog drie uren van mijn leven om haar terug tot leven te brengen gevechten vorm, zodat de Troy-Lieve-Vrouw kan zingen haar Blues.
Ik hoop dat de originele artiest, Marcus Andrew, klasse '09, zal het niet erg.
